Silvan’da Eğitim

Eğitim başlığına sıkıştırdığımız; yaşadığımız hayata uyum ve insana yakışır bir hayat tarzı edinmenin yolu olarak ta tanımlayabileceğimiz “öğrenim zorunluluğu” hususudur.

Sadece Silvan ilçesinde değil Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinin tamamında yaşanan öncelikli sorundur. Ancak bir sorun olarak benimsenmiş olmasına rağmen çözüm olanakları açısından yetersiz yaklaşımlar uygulanmaktadır.

Buradaki olay; okullar inşa etmek, öğretmenler yetiştirmek ve mahallin çocuk yaştaki yaşarlarını bir müfredata sıkıştırmaktan ziyade eğitilen ile eğiten arasında samimiyete dayalı, ülke bütünlüğünü destekleyen, hayat kavramının içeriğini açıklayan ve yaşama kurallarını sevgiyle kabul ettiren, insani ve kültürel değerleri öncelikli halde ele alan bir ÖĞRENME SÜRECİ olarak değerlendirilmelidir.

Söz konusu bölgelerde eğitim başarısını engelleyen en önemli etken dil problemi ile bağlantılı KÖKEN problemidir.

Silvan halkı, kültürel kökenini yitirmek hususunda korkulu ve temkinlidir. Bu nedenle orada eğitime bakış; bir okula gitmek ve “zamanı” geldiğinde büyük illerde yaşamaya yetecek kadar para kazanabilmekle sınırlıdır.

Eğitim kavramını ciddiye almamış bir genel yaklaşım gözlenmektedir. Söz konusu durum sadece eğitilen tarafından değil eğiten tarafında da gözlenmektedir. Bugün 6. sınıfta olup ta okuma – yazma bilmeyen bir öğrenciyi örnek verecek olursak sorun daha net anlaşılabilecektir.

Bu durumu değerlendirirken, hesap soracak bir sorumlu aramak ya da hatalı tarafı tespit etmek gibi yanlı yaklaşımlar seçilmemelidir görüşündeyiz. Çünkü bu sorun genel bir ülke sorunudur. İnsanın hayata bakışını gösterir bir bilinç eksikliğidir. Öğreten de öğrenen de öğretimi düzenleyen de sorumludur. Her muhatap olaya kendi haklılık zemininden baktığı sürece bu durum böyle devam edecektir kanaatindeyiz.

Elbette işin başlangıcında son derece idealist, pozitif amaçlar ve hedeflerle bezenmiş, istisnalar mevcuttur ancak onlarda bir süre sonra rutin çarkın rutin dişlilerine takılmaktadırlar.

Bu tablonun dışında bırakabileceğimiz öyle aileler de var ki çocukları için feda edemeyecekleri hiçbir şey bulunmamakta ancak sayılarının azlığı, onları genel resim içinde yok saymaya sebep olmaktadır.

Gerçekte orada yaşayan herkes her şeyin az da olsa farkında ve hemen hemen herkesin bu konuda söyleyeceği sözleri bulunmakta ama maaleseftir ki; bu sözler sadece “YOK” ki temeline dayandırılmış sorun odaklı mağduriyeti belirtir nitelikte söylenmektedir.

Son yıllarda ciddi anlamda bir eğitim atağı başlatılan ilçemizde umuyoruz ki, başlatılan bu ıslah çalışmaları hak ettiği sona ulaşacaktır.