Silvan’da Çocuk Olmak

“Bugünün küçüğü
yarının büyüğüdür”
demiş büyük Atatürk’üm
bunu öğrendim önce…

Ona layık olmak için
büyük adam olacağım
ben de büyüyünce!

Fevzi GÜNENÇ

Ebeveynlerinin yolunu yürür çocuk, bilmeden, anlamadan ve seçmeden…
Her ebeveyn çocuğu büyük adam olsun ister, yürüyerek eskittiği yolu yenilemeden…

Yoksulluk ve yoksunluk! İşte Silvan’daki yokluk! Yalnız hayata, yaşayışa değil dile de yerleşmiş bu kelime. YOK LUK…iş yok, para yok, güven yok, huzur yok vs…

Silvan’lı çocuk bu kelime ile beslenerek büyüyor. Kimi bir kutu içinde uyuyor, kimi 5 kardeşi ile bir arada. Kimi okul yolunda naylon pabuçla, kimi okula gidenlere özlemle bakmakta. Çocukları merkez caddede çalışırken görmek hiçte garip karşılanmıyor buralarda. Çoğu ayakkabı boyacılığı yapmakta. “Ablaaa, Abiii boyayııım?”. Yine de gülen gözleri ile umut akıtıyorlar, o güzel yüze insanca bakanlara!

Silvan’ın terörle mücadelesinin derin izlerini çocukların ve gençlerinde yüzünde okumak mümkün. Acının ve terk edilmişliğin bakışları hakim. Analar – babalar yaşadıkları zor yılların etkisinden sıyrılabilmiş değil henüz. Kendilerini sahipsiz hissetmeleri nedeniyle olsa gerek çocuk yetiştirmek hususunda yeterince dikkatli değiller. Küskünlüğün getirdiği bir boş vermişlik yaşanmakta aile ocağında. Özellikle kız çocuklarının okula gönderilmemesi olayı bir hayli azalmış olmakla birlikte hala devam etmekte.

Özellikle son 2 yıldır, üzerindeki ataleti atma konusunda bir hayli yol almış Silvan’lı. İlçe merkezi ile köyleri arasında hala bir yaşayış farkı mevcut ancak o da gelecek açısından umut vaad eder nitelikte.
Kendilerine uzatılan destek eline karşı duyarsız değiller aksine minnet ve şükür ehliler. Birer “VAR” olarak kabul edildiklerini hissettikçe “YOK” kavramını unutmaya da son derece hazırlar!

Çocuk yetişkinliğe aday bir değerdir ve ona ne ekilirse o biçilecektir. Bu nedenle, Silvan’da çocuk olmak başlığında, yarınlarımızı kendimiz belirleyelim ve bu küçük ama pırıl pırıl yüreklere sevgimiz eşliğindeki desteğimizi akıtalım. Çoook işimiz var çoooook !!!

Sen büyüdüğün vakit çocuğum,
Yine çiçekler açacak dallarda.
Dallarda açan çiçekler gibi,
Yine çocuklar uyuyacak masallarda.

Sen büyüdüğün vakit çocuğum,
Yine uykular havuzda dibe gidecek.
Havuzlarda kaybolan uykular gibi,
Yine çocuklar mektebe gidecek.

Sen büyüdüğün vakit çocuğum,
Yine göklerden mavi gölgeler inecek yere.
Toprağı nurlandıran mavi gölgeler gibi,
Yine çocuklar gülümseyecek, askerlere.

Sen büyüdüğün vakit çocuğum,
Yine meltemler geçecek denizlerden.
Denizlerden geçen meltemler gibi,
Yine çocuklar olacak, rahatlık veren.
“…
Fazıl Hüsnü Dağlarca